We recently hired a new yaya. She’s quite young. In fact, she just graduated from elementary a year ago. Habang nagpapakwento ako sa kanya ng buhay niya, I learned that she graduated with honors. Sa mga pagkakataong iniiwan ko ang anak ko sa kanya, I hear her reading books to my child. At ang indayog ng pagbabasa niya, ok naman. May konting glitches sa pronunciation, pero ang emosyon at tono, sakto. Naaliw ako sa kanya. Since then, nadagdag tuloy sa mga misyon ko ang turuan siya. Hindi man pormal na pagtuturo, pero gusto kong maging instrumento sa paglago sa mga kaalaman niya. I started researching in the net for downloadable English worksheets. Medyo mahirap nga lang makahanap ng akma sa level niya. That’s why I asked my husband to buy English, Math and Filipino textbooks for 1st year highschool students. That night, my husband brought home around 7 books. I browsed them, most I found too advanced. I gave our yaya the simplest English textbook and asked her to read through it. 

A few days later, she showed me the section she answered. Hmm, she chose to answer the exercise where the student/reader is to determine if the phrase is an independent or a dependent clause. Uhm… she got 3 out of 10 questions right. Napaisip ako. I backtracked and asked her if she still remembers her nouns-pronouns-verb-adjective-adverb lessons. “Nadaanan po namin pero hindi ko na maalala kung ano yung mga yun.” 

Ok, sabi ko. Mukhang kelangang ipagpaliban muna ang independent at dependent clauses na yan.

refreshed her memory tungkol sa nouns at pronouns. Medyo lito siya. Kaya hindi na muna ako nagpatuloy tungkol sa common at proper nouns. Nagbigay ako ng sentence, sabi ko, i-determine niya kung alin duon ang verb. Kasi pinaka-natatandaan daw niya ang verb. “Aliya played joyfully.” Hmm, yun daw joyfully, yun ang verb. I corrected her. Sabi ko, adverb yun. And explained what an adverb is.

Tapos, nagbigay ako ng word: Run. Unang sagot niya, yun daw run, noun. Sabi ko, mali. She gave another answer. Adjective daw. Next answer. Pronoun. In short, nanghuhula lang.

 short (uli), either she has poor memory, o kaya poor ang pagkakaturo sa kanila. 

Sabi ko, bigyan niya na lang ako ng mga words na nabasa na niya pero hindi niya naiintindihan. Ok, eto ang mga words: Polite. Courteous. Industrious. Entertainment. 

I explained the meaning of those words. Medyo basic words, noh? In fact, na-award-an siya ng Most Industrious at Most Courteous nang hindi nalalaman kung ano ibig sabihin nun! Di ka nagtanong sa teacher mo? Hindi po. Kasi magagalit. 

Pero eto ang pamatay. She asked me what the word KIND means! Nawindang ako. Kahit ata grade 1, alam ang kind. 

Really, I don’t blame her… I blame the teacher! Kasi ang sabi ni yaya, pag tinatanong daw nila yung teacher nila kung ano meaning of this or that word, pinapagalitan sila at pinapatayo sa may blackboard habang may nakapatong na silya sa ulo… 

Huwaaat?!?!

So ngayon, eto si yaya. Elementary graduate, 2nd honor. Pero tinanong niya kanina sa akin, “Ate, ano ibig sabihin ng ‘best?’”

Haaay. Sumunod na mga tanong, ano ibig sabihin ng “tired,” “peace,” “painful,” “hard.”

gosh… wish ko lang hindi lahat ng teacher ganun. Sana hindi lahat ng school sa liblib na lugar ganun. Kawawa naman ang mga estudyanteng lalabas sa real world nang hindi nalalaman ang mga pinaka-basic na mga salita. 

Kaya eto ako, aside from my 1 year 9 month old baby that I try to teach new words everyday, mayroon akong teenager na tinu-tutor din araw-araw. Enjoy naman ako, and I know she was given to us by God for a reason. And I must admit, aliw ako sa nagiging impact ko sa buhay niya. Ngayon, next project ko, I’ll make her read the comics version of Noli Me Tangere, tapos idi-discuss namin per chapter.